emissari
Aparéncia
Occitan
Etimologia
- (nom 1 e adj) Del latin emissarius « agent, emissari, espion ».
- (nom 2) Del latin emissarium « besal de voidança », de emissarius.
Prononciacion
- lengadocian, gascon /emiˈsaɾi/
- provençau /emiˈsaʀi/
Sillabas
e|miss|ari
Nom comun 1
emissari masculin, (femenin: emissària)
| Declinason | |
|---|---|
| Dialècte : lengadocian, gascon | |
| Singular | Plural |
| emissari | emissaris |
| [emiˈsaɾi] | [emiˈsaɾis] |
- (Diplomacia) Messatgièr, lo qu'es encargat de menar una mission endacòm fòra.
Locucions derivadas
Traduccions
Nom comun 2
emissari masculin
| Declinason | |
|---|---|
| Dialècte : lengadocian, gascon | |
| Singular | Plural |
| emissari | emissaris |
| [emiˈsaɾi] | [emiˈsaɾis] |
- Canalizacion utilizada per desemplenar un demai d'aiga.
- Cors d’aiga vojant una granda espandida d'aiga.
- (medecina) Emonctòri.
Traduccions
Adjectiu
emissari
| Declinason | ||
|---|---|---|
| Dialècte : lengadocian, gascon | ||
| Singular | Plural | |
| Masculin | emissari | emissaris |
| [emiˈsaɾi] | [emiˈsaɾis] | |
| Femenin | emissària | emissàrias |
| [emiˈsaɾio̞] | [emiˈsaɾio̞s] | |
Catalan
Etimologia
- (nom 1 e adj) Del latin emissarius « agent, emissari, espion ».
- (nom 2) Del latin emissarium « besal de voidança », de emissarius.
Prononciacion
- /emiˈsaɾi/
Sillabas
e|miss|ari
Nom comun e adjectiu nom 1 e 2
emissari masculin
| Declinason | ||
|---|---|---|
| Singular | Plural | |
| Masculin | emissari | emissaris |
| Femenin | emissària | emissàries |