extrapolar

Occitan

Etimologia

De interpolar per substitucion del sufixe, donc al sens pròpri « levar las interpolacions ».

Prononciacion

/estɾapuˈla/, /estɾapuˈla/, Provençau /estʀapuˈla/, /estʀapuˈla/

Vèrb

extrapolar

1. Deduire o generalizar a partir de donadas parcialas.
2. (matematicas) Estimar de donadas dins una zona que pas cap de donada es disponibla.

Derivats

• extrapolacion

Parents

• interpolar

Traduccions

alemand: extrapolieren (de) anglés: extrapolate (en) basc: extrapolarra (eu) catalan: extrapolar (ca)

espanhòl: extrapolar (es) francés: extrapoler (fr) italian: estrapolare (it) portugués: extrapolar (pt)

Catalan

Etimologia

De interpolar per substitucion del sufixe, donc al sens pròpri « levar las interpolacions ».

Prononciacion

Espanha (Barcelona) : escotar « extrapolar »

Prononciacion

Oriental: central /əkstɾəpuˈɫa/, /əkstɾəpuˈɫa/, balear /əkstɾəpoˈɫa/, /əkstɾəpoˈɫa/, /əkstɾəpuˈɫa/, /əkstɾəpuˈɫa/

Occidental: nord-occidental /ekstɾapoˈɫa/, /ekstɾapoˈɫa/, valencian /ekstɾapoˈɫaɾ/, /ekstɾapoˈɫaɾ/

Vèrb

extrapolar

1. extrapolar ^(oc)

Espanhòl

Etimologia

De interpolar per substitucion del sufixe, donc al sens pròpri « levar las interpolacions ».

Prononciacion

[?]

Vèrb

extrapolar

1. extrapolar ^(oc)

Portugués

Etimologia

De interpolar per substitucion del sufixe, donc al sens pròpri « levar las interpolacions ».

Prononciacion

Portugal /ɐjʃtɾɐpuˈlaɾ/, /ɐjʃtɾɐpuˈlaɾ/; Brasil /eʃtɾapoˈla(ɾ)/, /eʃtɾapoˈla(ɾ)/

Vèrb

extrapolar

1. extrapolar ^(oc)