Occitan

Del latin gula « garganta »

lengadocian, gascon /ˈgulo̞/

escotar « gola »

provençau /ˈgulə/

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian, gascon
Singular	Plural
gola	golas
[ˈgulo̞]	[ˈgulo̞s]

gola femenin

Boca.
- L'òme aviá un peitrau de buòu, una gola epica e d'uelhs d'enfant. «Pantòri», Romieg Jumèu
(especialement pels animals) Morre
- Se trachava d'una fotralassa de bèstia amb una gola aplatida d'al mens ueitanta centimètres de larg. La dobertuda d'aquesta dessenhava un rectangle gaireben regular. De cada part d'aqueste morre un uèlh irange lusissiá coma s'èra fluorescent. «Viatge au fons de la mitologia», (Pèire Pessamessa)
(Per analogia) Obertura d'unes objèctes.
- Quauques canons esmanciavan los passants de lor gola de fonta presta a escupir. «Vautres que m'avètz tuada», (Joan Ganhaire)
(provençau) Garganta.
- Mai amb'aquò, n'i a pas pron, de drecha a senestra, fai sei fretas, ambe sei possas, me forgoneja dins la gola, desssota lei bafis. «Lo vielhum» (Tobiàs)