grèuge

Occitan

Etimologia

De grèu.

Prononciacion

/ˈgɾɛwd͡ʒe/, /ˈgɾɛwd͡ʒe/, provençau /ˈgʀɛwd͡ʒe/, /ˈgʀɛwd͡ʒe/

Sillabas

grèu|ge

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
grèuge	grèuges
[ˈgɾɛwd͡ʒe]	[ˈgɾɛwd͡ʒes]

grèuge masculin

1. Paraula o accion que ferís qualqu'un dins sa dignitat, que lo mortifica grèvament.
2. (drech) Perjudici causat a una persona al subjècte de sos drech o interésses.
3. Grèu motiu de planh.

Variantas dialectalas

• greuge (lengadocian, vicaroalpenc)

Sinonims

• repròchi
• grèu
• tòrt

Parents

• greujaire
• greujar
• greujariá

Traduccions

alemand: Beschwerdegrund (de), Beschwerde (de) anglés: grievance (en) basc: catalan: greuge (ca)

espanhòl: queja (es), agravio (es) francés: grief (fr) italian: rimprovero (it) portugués: queixa (pt)

Forma de vèrb

grèuge

1. primièra persona del singular del present del subjonctiu de greujar
2. tresena persona del singular del present del subjonctiu de greujar