injonccion

Occitan

Etimologia

Del latin injunctio.

Prononciacion

lengadocian /ind͡ʒunˈt͡sju/, /ind͡ʒunˈt͡sju/, gascon /inʒunsˈksju/, /inʒunsˈksju/; provençau /ĩⁿd͡ʒũⁿˈksjũⁿ/, /ĩⁿd͡ʒũⁿˈksjũⁿ/

Sillabas

in|ti|ma|cion

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
injonccion	injonccions
[ind͡ʒunˈt͡sju]	[ind͡ʒunˈt͡sjus]

injonccion femenin

1. Comandament exprès, enonciat d’un biais formal e imperatiu, venent sovent de l’autoritat judiciària.

Parents

• enjónher

Sinonims

• intimacion
• somacion
• notificacion
• òrdre

Traduccions

alemand: Befehl (de), Weisung (de), Anweisung (de) anglés: injunction (en) basc: catalan: injunció (ca), comminació (ca), manament (ca)

espanhòl: conminación (es) francés: injonction (fr) italian: ingiunzione (it) portugués: injunção (pt)