intèrn
Aparéncia
Occitan
Etimologia
Manlèu sabent del latin internus.
Prononciacion
/in'tɛɾn/
Sillabas
in|tèɾn
Adjectiu
| Declinason | ||
|---|---|---|
| Singular | Plural | |
| Masculin | intèrn | intèrns |
| [in'tɛɾne] | [in'tɛɾns] | |
| Femenin | intèrna | intèrnas |
| [in'tɛɾno̞] | [in'tɛɾno̞s] | |
intèrn
- Qu'es en dedins, qu'aparten al dintre.
Variantas
Antonims
Traduccions
Nom comun
| Declinason | |
|---|---|
| Singular | Plural |
| intèrn | intèrns |
| [in'tɛɾn] | [in'tɛɾns] |
intèrn masculin (femenizacion: intèrna)