intèrna

Occitan

Etimologia

Manlèu sabent del latin internus.

Prononciacion

/in'tɛɾno̞/, /in'tɛɾno̞/

Sillabas

in|tèr|na França (Bearn) : escotar « intèrna »

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
intèrna	intèrnas
[in'tɛɾno̞]	[in'tɛɾno̞s]

intèrna femenin (masulinizacion: intèrn / intèrne)

1. (educacion) Dins los establiments escolars, l'escolana que demora a l’interior de l’establiment.
2. (medecina) A l'espital, l'estudianta en medecina que, après lo concors de l’Internat, ven l'ajuda del cap de servici e pren lo servici de garda.

Forma d'adjectiu

intèrna

1. Femenin singular de intèrn / intèrne.

Forma de vèrb

intèrna

1. Tresena persona del singular del present de l'indicatiu de internar.
2. Segonda persona del singular de l'impaeratiu afimatiu de internar.