intermitent

Occitan

Etimologia

Del latin intermittens « interrompent ».

Prononciacion

lengadocian, gascon /inteɾmiˈten/, /inteɾmiˈten/

procençau /ĩⁿteʀmiˈtẽⁿ/, /ĩⁿteʀmiˈtẽⁿ/

Sillabas

in|ter|mi|tent

Adjectiu

Declinason
Dialècte : lengadocian, gascon
	Singular	Plural
Masculin	intermitent	intermitents
	[inteɾmiˈten]	[inteɾmiˈtens]
Femenin	intermitenta	intermitentas
	[inteɾmiˈteno̞]	[inteɾmiˈteno̞s]

intermitent

1. Qu'es discontinú e torna per intervals.
2. Qualifica una font que raja de còp en còp.
3. (medecina) Qualifica un pols que los baticòrs s'arrèstan per d'intervals inegals.
4. (medecina) Qualifica una fèbre que cessa e torna per d'intervals reglats.
5. (medecina) Qualifica l'òrdre seguent los quals los simptòmas d’una malautiá se mòstran e s'amagan alternativament.

Derivats

• intermitentament

Parents

• intermission
• intermiténcia

Traduccions

alemand: zeitweilig aussetzend (de), intermittierend (de) (medecina) anglés: intermittent (en) basc: catalan: intermitent (ca)

espanhòl: intermitente (es) francés: intermittent (fr) italian: intermittente (it) portugués: intermitente (pt)

Catalan

Etimologia

Del latin intermittens « interrompent ».

Prononciacion

Oriental: central /intərmiˈten/, /intərmiˈten/, balear /intəɾmiˈtent/, /intəɾmiˈtent/, /intərmiˈten/, /intərmiˈten/

Occidental: nord-occidental /intermiˈten/, /intermiˈten/, valencian /inteɾmiˈtent/, /inteɾmiˈtent/, /inteɾmiˈten/, /inteɾmiˈten/

Sillabas

in|ter|mi|tent

Adjectiu

Declinason
	Singular	Plural
Masculin	intermitent	intermitents
Femenin	intermitenta	intermitentes

intermitent

1. intermitent ^(oc)

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
intermitent	intermitents

intermitent masculin

1. Lum intermitent de la veitura