intrigar

Occitan

Etimologia

Del latin intricare « embarrassar »

Prononciacion

/intɾiˈɣa/, /intɾiˈɣa/, provençau /ĩⁿtʀiˈga/, /ĩⁿtʀiˈga/

Vèrb

intrigar

1. Embarrassar, en donant a pensar.
2. Far una intriga, d'intrigas.

Sinonims

• embargar (1)
• manobrar (2)
• tramar (2)

Derivats

• intrigaire
• intrigant
• intrigós

Traduccions

alemand: schwanger (de) (1), intrigieren (de) (2) anglés: bemuse (en) (1), intrigue (en) (2) basc: catalan: desconcertar (ca) (1), intrigar (ca) (2)

espanhòl: azorar (es) (1), intrigar (es) francés: intriguer (fr) italian: imbarazzare (it) (1), tramare (it) (2) portugués: embaraçar (pt) (1), intrigar (pt) (2)

Conjugason

Lengadocian

Infinitiu	intrigar
Gerondiu	intrigant
Participi passat
	singular			plural
masculin	intrigat			intrigats
femenin	intrigada			intrigadas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	intrigui intrigue	intrigas	intriga	intrigam	intrigatz	intrigan
Imperfach	intrigavi	intrigavas	intrigava	intrigàvem	intrigàvetz	intrigavan
Preterit	intriguèri	intriguères	intriguèt	intriguèrem	intriguèretz	intriguèron
Futur	intrigarai	intrigaràs	intrigarà	intrigarem	intrigaretz	intrigaràn
Condicional	intrigariái	intrigariás	intrigariá	intrigariam	intrigariatz	intrigarián
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	intrigue	intrigues	intrigue	intriguem	intriguetz	intriguen
Imperfach	intriguèssi	intriguèsses	intriguès intriguèsse	intriguèssem	intriguèssetz	intriguèsson
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Afirmatiu	—	intriga !	—	intriguem !	intrigatz !	—
Negatiu	—	intrigues pas !	—	intriguem pas !	intriguetz pas !	—
Nòtas

Catalan

Etimologia

Del latin intricare « embarrassar »

Prononciacion

Espanha (Barcelona) : escotar « intrigar »

Prononciacion

/intɾiˈɣa/, /intɾiˈɣa/, valencian /intɾiˈɣaɾ/, /intɾiˈɣaɾ/

Vèrb

intrigar

1. intrigar ^(oc) dins lo sens de tramar ^(oc)

Espanhòl

Etimologia

Del latin intricare « embarrassar »

Prononciacion

escotar « intrigar »

Prononciacion

/intɾiˈɣaɾ/, /intɾiˈɣaɾ/

Vèrb

intrigar

1. intrigar ^(oc) dins lo sens de tramar ^(oc)

Portugués

Etimologia

Del latin intricare « embarrassar »

Prononciacion

Portugal /ĩtɾiˈgaɾ/, /ĩtɾiˈgaɾ/; Brasil /ĩtɾiˈga(ɾ)/, /ĩtɾiˈga(ɾ)/

Vèrb

intrigar

1. intrigar ^(oc) dins lo sens de tramar ^(oc)