jutge

Occitan

Etimologia

Del latin jūdex.

Prononciacion

lengadocian /ˈd͡ʒyd͡ʒe/, /ˈd͡ʒyd͡ʒe/, /ˈt͡ʃyt͡ʃe/, /ˈt͡ʃyt͡ʃe/

gascon /ˈʒyʒe/, /ˈʒyʒe/

escotar « jutge »

provençau /ˈd͡ʒyd͡ʒe/, /ˈd͡ʒyd͡ʒe/

Sillabas

jut | ge

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
jutge	jutges
[ˈd͡ʒyd͡ʒe]	[ˈd͡ʒyd͡ʒes]

jutge masculin, (femenin: jutja)

1. (drech) Lo que que ten autoritat per jutjar.

Sinonims

• arbitre
• magistrat

Derivats

jutjable jutjada jutjament

jutjar jutjariá

Traduccions

alemand: Richter (de) masculin anglés: judge (en) catalan: jutge (ca) masculin espanhòl: juez (es) masculin francés: juge (fr) masculin e femenin

italian: giudice (it) masculin neerlandés: rechter (nl) portugués: juiz (pt) masculin sicilian: jùdici (scn)

Forma de vèrb

jutge

1. Primèra persona del singular del present del subjonctiu de jutjar
2. Tresena persona del singular del present del subjonctiu de jutjar

Catalan

Etimologia

Del latin jūdex.

Prononciacion

/ˈʒud͡ʒə/, /ˈʒud͡ʒə/ (oriental), /ˈd͡ʒud͡ʒe/, /ˈd͡ʒud͡ʒe/ (valencian)

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
jutge	jutges
[ˈʒud͡ʒə]	[ˈʒud͡ʒəs]

jutge masculin

1. Jutge.

Derivats

• jutjar