locutritz
Aparéncia
Occitan
Etimologia
Prononciacion
/lukyˈtɾit͡s/
- França (Bearn) : escotar « locutritz »
Sillabas
lo|cu|tritz
Nom comun
| Declinason | |
|---|---|
| Dialècte : lengadocian | |
| Singular | Plural |
| locutritz | locutrises |
| [lukyˈtɾit͡s] | [lukyˈtɾizes] |
locutritz femenin, (equivalent masculin: locutor)
- (linguistica) Persona que parla ; emetritz de l’enonciacion.
- (linguistica) Persona capabla de s’exprimir dins una lenga donada.
Variantas dialectalas
- locutora (gascon)