martir

Un article de Wikiccionari.
Salta a la navegació Salta a la cerca

Occitan Flag of Occitania (with star).svg

Etimologia

Del latin ecclesiatic martyr, del grèc ancian μάρτυς, de μάρτυρος «testimòni».

Prononciacion

[maɾˈtir], provençau [maʀˈtiʀ] França (Bearn) : escotar « martir »

Sillabas

mar|tir

Open book 01.svgNom comun

Declinason
Singular Plural
martir martirs
[maɾˈtir] [maɾˈtirs]

martir masculin, (equivalent femenin: martira)

  1. (cristianisme) Òme que se daissa tuar (e sovent supliciar) per far mòstra d'una fe crestiana inebranlabla.
  2. (per extension) Òme qu'es tuat o torturat per causa qu'aperten a una religion o qu'aderís a una doctrina que ne vòl pas renegar.
  3. (per extension) Òme avent involontàriament subit un grand malastre a causa de la marridesa d'autres umans.
  4. (figurat) Òme patissent d'una situacion presentada coma insuportabla.

Variantas dialectalas

Derivats

Traduccions