meissonier
Aparéncia
Occitan
Etimologia
De meisson amb lo sufixe -ier.
Prononciacion
/mejsuˈnjej/ (naut-limosin), /mejsuˈnje/ (provençau)
Nom comun
| Declinason | ||
|---|---|---|
| Dialècte : naut-lemosin | ||
| Singular | Plural | |
| Masculin | meissonier | meissoniers |
| [mejsuˈnjej] | [mejsuˈnjej] | |
| Femenin | meissoniera | meissonieras |
| [mejsuˈnjejʁo] | [mejsuˈnjejʁaː] | |
meissonier masculin (lemosin) (provençau) (vivaroaupenc)
- Persona que mestiva.
Sinonims
|
|
Variantas dialectalas
|
|
Traduccions
|