mestratge

Occitan

Etimologia

De mèstre.

Prononciacion

/mesˈtɾat͡ʃe/, /mesˈtɾat͡ʃe/

Sillabas

mes|tra|tge

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
mestratge	mestratges
[mesˈtɾat͡ʃe]	[mesˈtɾat͡ʃes]

mestritge (lengadocian) , masculin

1. Qualitat de mèstre.
2. (nom collectiu) Ensemble dels mèstre d’òbra d’un obrador, d’una fabrica...
3. Acte pel qual òm mòstra la superioritat dins un art o dins una sciéncia.
4. Accion de dominar quicòm o qualqu’un.

Variantas dialectalas

• mestritge
• mestreg

Sinonims

magistèri mestritge govèrn mistrança (provençau) Abiletat, biais mestria (gascon, provençau) mestriá (lengadocian, provençau)

Acte pel qual òm mòstra la superioritat contraròtle dominacion mestresa (gascon) Ensemble dels mèstre d’òbra,... mestrança

Traduccions

alemand : Meisterschaft (de) anglés : mastery (en) basc : catalan : mestratge (ca), mestria (ca), domini (ca), control (ca)

espanhòl : magisterio (es), maestría (es) francés : maîtrise (fr) italian : magistero (it), maestria (it) portugués : mestrado (pt), maestria (pt)

Catalan

Etimologia

De mèstre.

Prononciacion

oriental /məsˈtɾad͡ʒə/, /məsˈtɾad͡ʒə/, occidental /mesˈtɾad͡ʒe/, /mesˈtɾad͡ʒe/

Sillabas

mes|tra|tge

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
mestratge	mestratges

mestratge masculin

1. mestratge ^(oc)
2. (Diplòma universitari) Mestriá