miniatura

Occitan

Etimologia

De l’italian miniatura, de miniare (« garnir amb de figuras pichonelas »), del latin minio (« pintar al mini, pintar de roge »).

Prononciacion

gascon, lengadocian /minjaˈtyɾo̞/, /minjaˈtyɾo̞/ provençau /minjaˈtyʀə/, /minjaˈtyʀə/

Sillabas

mi|nia|tu|ra

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
miniatura	miniaturas
[minjaˈtyɾo̞]	[minjaˈtyɾo̞s]

miniatura femenin

1. Letrina ornada, a l'origina traçda al vermelhon fins a venir de pinturas pichonèlas, que forma lo cap dels capítols d’un manuscrit o d’un missal.
2. (per extension) Pintura delicata de pichon format amb de colors finas, que se fa sus velin o sus evòri.
3. (figurat) Obratge de pichonas proporcions, modèl redusit, reduccion.

Sinonims

• enluminadura

Derivats

• miniaturista
• miniaturizar

Traduccions

alemand: Miniatur (de), Kleinmalerei (de) anglés: miniature (en) basc: catalan: miniatura (ca)

espanhòl: miniatura (es) francés: miniature (fr) italian: miniatura (it) portugués: miniatura (pt)

Catalan

Etimologia

De l’italian miniatura, de miniare (« garnir amb de figuras pichonelas »), del latin minio (« pintar al mini, pintar de roge »).

Prononciacion

oriental /miniəˈtuɾə/, /miniəˈtuɾə/, occidental /miniaˈtuɾa/, /miniaˈtuɾa/

Sillabas

mi|nia|tu|ra

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
miniatura	miniatures

miniatura femenin

1. miniatura ^(oc)

Espanhòl

Etimologia

De l’italian miniatura, de miniare (« garnir amb de figuras pichonelas »), del latin minio (« pintar al mini, pintar de roge »).

Prononciacion

/minjaˈt̪uɾa/, /minjaˈt̪uɾa/

Sillabas

mi|nia|tu|ra

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
miniatura	miniaturas
[minjaˈt̪uɾa]	[minjaˈt̪uɾas]

miniatura femenin

1. miniatura ^(oc)

Italian

Etimologia

De miniare (« garnir amb de figuras pichonelas »), del latin minio (« pintar al mini, pintar de roge »).

Prononciacion

/minjaˈt̪uɾa/, /minjaˈt̪uɾa/

Sillabas

mi|nia|tu|ra

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
miniatura	miniature

miniatura femenin

1. miniatura ^(oc)

Portugués

Etimologia

De l’italian miniatura, de miniare (« garnir amb de figuras pichonelas »), del latin minio (« pintar al mini, pintar de roge »).

Prononciacion

Portugal /minjɐˈtuɾɐ/, /minjɐˈtuɾɐ/, Brasil /mĩniaˈtuɾɐ/, /mĩniaˈtuɾɐ/, /minjaˈtuɾə/, /minjaˈtuɾə/

Sillabas

mi|nia|tu|ra

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
miniatura	miniaturas

miniatura femenin

1. miniatura ^(oc)