minime

Occitan

Etimologia

Del latin minimus superlatiu de parvus (« fòrça pichon », « lo mai pichon », « lo mendre », « lo mens vièlh »).

Prononciacion

/miˈnime/, /miˈnime/

Adjectiu

Declinason
	Singular	Plural
Masculin	minime	minimes
	[miˈnime]	[miˈnimes]
Femenin	minima	minimas
	[miˈnimo̞]	[miˈnimo̞s]

minime

1. Superlatiu de pichon, qu'es fòrça pichon, fòrça pauc considerable.
2. Que concernís, al respècte de l’òrdre religiòs de Sant Francés de Paula: los Minimes.

Variantas dialectalas

• minim

Sinonims

• minuscul / minuscule

Parents

• minimum
• minimal

Traduccions

alemand: minim (de) anglés: minimal (en) basc: gutxien (eu) catalan: mínim (ca)

espanhòl: mínimo (es) francés: minime (fr) italian: minimo (it) portugués: mínimo (pt)

Francés

Etimologia

Del latin minimus superlatiu de parvus (« fòrça pichon », « lo mai pichon », « lo mendre », « lo mens vièlh »).

Prononciacion

/minime/, /minime/

Adjectiu

minime masculin o femenin, (plural: minimes)

1. minime ^(pc)