narrator

Occitan

Etimologia

De narrar.

Prononciacion

/naraˈtu/, /naraˈtu/, provençau /naʀaˈtu/, /naʀaˈtu/

Sillabas

na|rra|tor

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
narrator	narrators
[naraˈtu]	[naraˈtus]

narrator masculin, (equivalents femenins: narratora, narratritz)

1. Persona que narra, que racontar quicòm.
2. La persona o la votz que lo vejaire es utilizat dins lo cors de l'istòria.

Variantas dialectalas

• narrador (lengadocian)

Sinonims

• narraire (provençau)
• contaire (1)
• racontaire (1)

Parents

• narracion
• narrar
• narratiu

Traduccions

alemand: Erzähler (de) anglés: narrator (en) basc: catalan: narrador (ca)

espanhòl: narrador (es) francés: narrateur (fr) italian: narratore (it) portugués: narrador (pt)

Anglés

Etimologia

De narrate.

Prononciacion

RU /nəˈɹeɪtə/, /nəˈɹeɪtə/, EUA /ˈnæɹeɪtəɹ/, /ˈnæɹeɪtəɹ/

Estats Units d'America (Tèxas) : escotar « narrator »

Estats Units d'America (Connecticut) : escotar « narrator »

Sillabas

na|rra|tor

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
narrator	narrators

narrator masculin, (equivalents femenins: narratrix, narratress)

1. narrator ^(oc)