obligant

Occitan

Etimologia

De obligar.

Prononciacion

lengadocian, gascon /uβliˈɣan/, /uβliˈɣan/

provençau /obliˈgãⁿ/, /obliˈgãⁿ/

Sillabas

o|bli|gant

Adjectiu

Declinason
	Singular	Plural
Masculin	obligant	obligants
	[uβliˈɣan]	[uβliˈɣans]
Femenin	obliganta	obligantas
	[uβliˈɣanto̞]	[uβliˈɣanto̞s]

obligant

1. Qu'agrada obligar dins lo sens de far gaug
2. Paraulas e actes que fa mòstra del desir d’obligar, de far plaser.

Sinonims

• aimable
• amistós
• complasent
• cortés

Parents

• obligacion
• obligat

Traduccions

alemand: zuvorkommend (de), verbindlich (de), verpflichtet (de) anglés: obliging (en) basc: catalan: servicial (ca), gentil (ca), amable (ca)

espanhòl: servicial (es), complaciente (es), amable (es) francés: obligeant (fr) italian: servizievole (it), cortese (it), gentile (it) portugués: obrigante (pt)

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
obligant	obligants
[uβliˈɣan]	[uβliˈɣans]

obligant masculin, (femenin: obliganta)

1. Lo qu'aima de far servici.

Forma de vèrb

obligant

1. participi present de obligar.

Catalan

Prononciacion

Oriental: central /uβɫiˈɣan/, /uβɫiˈɣan/, balear /obbɫiˈɣant/, /obbɫiˈɣant/, /ubbɫiˈɣan/, /ubbɫiˈɣan/

Occidental: nord-occidental /oβɫiˈɣan/, /oβɫiˈɣan/, valencian /obɫiˈɣant/, /obɫiˈɣant/, /oβɫiˈɣan/, /oβɫiˈɣan/

Sillabas

o|bli|gant

Forma de vèrb

obligant

1. participi present de obligar.