palafré

Occitan

Etimologia

Del latin paraveredus « caval de pòsta », compausat del grèc ancian pará « a costat de » e de veredus (« corsièr, caval rapid »).

Prononciacion

/palaˈfɾe/, /palaˈfɾe/

Sillabas

pa|la|fré

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
palafré	palafrés
[palaˈfɾe]	[palaˈfɾes]

palafré masculin

1. (Edat Mejana) Caval de caminar e tanben de paradar.
2. (Edat Mejana) Caval montat per las damas.

Antonims

• corsièr
• destrièr

Parents

• palafrenièr

Traduccions

alemand: Zelter (de), Gangpferd (de) anglés: palfrey (en) catalan: palafrè (ca) basc:

espanhòl: palafrén (es) francés: palefroi (fr) italian: palafreno (it) portugués: palafrém (pt)