pensaire

Occitan

Etimologia

De pensar

Prononciacion

/penˈsajɾe/, /penˈsajɾe/, procençau /pẽⁿˈsajʀe/, /pẽⁿˈsajʀe/

Sillabas

pen|sai|re

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
pensaire	pensaires
[penˈsajɾe]	[penˈsajɾes]

pensaire masculin, (equivalent femenin: pensaira)

1. Persona que se vòda a la reflexion, qui pensa fòrtament, prigondament.
2. Persona qu'es tafurada per una pensada que lo liga fòrtament.

Variantas dialectalas

• pensador

Derivats

• liure pensaire

Sinonims

• filosòf
• soscaire

Traduccions

alemand: Denker (de) anglés: thinker (en) basc: catalan: pensador (ca)

espanhòl: pensador (es) francés: penseur (fr) italian: pensatore (it) portugués: pensador (pt)

Adjectiu

Declinason
Dialècte : lengadocian
	Singular	Plural
Masculin	pensaire	pensaires
	[penˈsajɾe]	[penˈsajɾes]
Femenin	pensaira	pensairas
	[penˈsajɾo̞]	[penˈsajɾo̞s]

pensaire

1. Que se vòda a la reflexion, qui pensa fòrtament, prigondament.
2. Qu'es tafurada per una pensada que lo liga fòrtament.

Variantas dialectalas

• pensador

Sinonims

• pensiu
• pensatiu
• soscaire
• soscadís

Traduccions

alemand: nachdenklich (de), gedankenvoll (de) anglés: thoughtful (en), pensive (en) basc: catalan: pensarós (ca), pensatiu (ca)

espanhòl: pensativo (es) francés: penseur (fr), pensif (fr) italian: pensoso (it), pensieroso (it), riflessivo (it) portugués: pensativo (pt)