perseguir

Occitan

Etimologia

Del latin prosequi

Prononciacion

/peɾseˈɣi/, /peɾseˈɣi/, provençau /peʀseˈgi/, /peʀseˈgi/ França (Bearn) : escotar « perseguir »

Vèrb

perseguir

1. Seguir qualqu’un amb afogadura, corrir après qualqu’un dins l'objectiu de l’aténher, de lo prene.
2. (figurat) Secutar, obsedir, tormantar amb obstinacion.
3. Cercar amb afan quicòm, utilizar sos suènhs assidús per l’obténer.
4. Contunhar çò ja començat.

Variantas dialectalas

• persègre (lengadocian, provençau)
• perséguer (gascon)

Sinonims

Seguir

• corsejar
• acotir
• acorsar
• assegutar
• percaçar

Derivats

• persegueire
• perseguida

Catalan

Etimologia

Del latin prosequi

Prononciacion

Espanha (Barcelona) : escotar « perseguir »

Prononciacion

Oriental /pərsəˈɣi/, /pərsəˈɣi/, alguerès /palsiˈɣi/, /palsiˈɣi/

Occidental: nord-occidental /perseˈɣi/, /perseˈɣi/, valencian /peɾseˈɣiɾ//, /peɾseˈɣiɾ//

Vèrb

perseguir

1. perseguir ^(oc) (1. seguir, 2. secutar, 3. cercar amb afan)
2. Agir en justícia

Espanhòl

Etimologia

Del latin prosequi

Prononciacion

/peɾseˈɰiɾ/, /peɾseˈɰiɾ/

Vèrb

perseguir

1. perseguir ^(oc) (1. seguir, 2. secutar, 3. cercar amb afan)
2. Agir en justícia

Portugués

Etimologia

Del latin prosequi

Prononciacion

Portugal /pɨɾsɨˈgiɾ/, /pɨɾsɨˈgiɾ/; Brasil /pehseˈgiɾ/, /pehseˈgiɾ/, /peɾseˈgi/, /peɾseˈgi/

Vèrb

perseguir

1. perseguir ^(oc) (1. seguir, 2. secutar, 3. cercar amb afan)