reprochar

Occitan

Etimologia

Del latin vulgar *repropriare.

Prononciacion

/repɾuˈt͡ʃa/, /repɾuˈt͡ʃa/

Vèrb

reprochar

1. Encargar qualqu'un d'una fauta.

Mots aparentats

• repròchi
• irreprochable

Traduccions

alemand: vorwerfen (de) anglés: to reproach (en) basc: erasia (eu) bashquir: ғәйепләү (ba) catalan: reprotxar (ca), retreure (ca)

espanhòl: vituperación (es) francés: reprocher (fr) italian: rimprovero (it), accusa (it) portugués: repreensão (pt), censura (pt) rus: винить (ru) imperfectiu, обвинить (ru) perfectiu

Conjugason

Lengadocian

Infinitiu	reprochar
Gerondiu	reprochant
Participi passat
	singular			plural
masculin	reprochat			reprochats
femenin	reprochada			reprochadas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	repròchi repròche	repròchas	repròcha	reprocham	reprochatz	repròchan
Imperfach	reprochavi	reprochavas	reprochava	reprochàvem	reprochàvetz	reprochavan
Preterit	reprochèri	reprochères	reprochèt	reprochèrem	reprochèretz	reprochèron
Futur	reprocharai	reprocharàs	reprocharà	reprocharem	reprocharetz	reprocharàn
Condicional	reprochariái	reprochariás	reprochariá	reprochariam	reprochariatz	reprocharián
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	repròche	repròches	repròche	reprochem	reprochetz	repròchen
Imperfach	reprochèssi	reprochèsses	reprochès reprochèsse	reprochèssem	reprochèssetz	reprochèsson
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Afirmatiu	—	repròcha !	—	reprochem !	reprochatz !	—
Negatiu	—	repròches pas !	—	reprochem pas !	reprochetz pas !	—
Nòtas