retencion

Occitan

Etimologia

Del latin retentio « accion de reténer, de manténer », de retinere (« reténer, arrestar »).

Prononciacion

lengadocian, gascon /retenˈsju/, /retenˈsju/

provençau /ʀetẽⁿˈsjũⁿ/, /ʀetẽⁿˈsjũⁿ/

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian, gascon
Singular	Plural
retencion	retencions
[retenˈsju]	[retenˈsjus]

retencion femenin

1. Accion de reténer.
2. Accion de servar.
   • La retencion suls revenguts.
   1. (justícia) Accion que l'objectiu es de manténer en l'estat, de reténer quicòm o qualqu'un per empachar un damatge
      • Drech de retencion, facultat balhada a de creancièrs de reténer la causa que tenon fins al pagament de çò degut.
      • La retencion criminala, gardar prisonièr per crime.
3. (medecina) Acomolòfi d’un liquid destinat a èsser emís pels conduchs excretors o dins la sèrva que los acomola naturalament.
   • Retencion d’urina.
4. (psycologia) Fach d’èsser capvirar cap al passat.

Locucions

• retencion d’informacion
• retencion criminala

Sinonims

• retenguda
• retenement
• retenença
• sèrva

justícia

• detencion
• salvagarda / sauvagarda

Traduccions

alemand : Zurückbehaltung (de), Vorenthaltung (de) anglés : retention (en) basc : catalan : retenció (ca)

espanhòl : retención (es) francés : rétention (fr) italian : ritenzione (it) portugués : retenção (pt)