sèla

Veire tanben : cela

Occitan

Etimologia

Del latin sella.

Prononciacion

lengadocian /ˈsɛlo̞/, /ˈsɛlo̞/

provençau /ˈsɛlə/, /ˈsɛlə/

França (Bearn) - Lengadocian : escotar « sèla »

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
sèla	sèlas
[ˈsɛlo]	[ˈsɛlos]

sèla femenin (lengadocian) (provençau)

Una sèla anglesa sus un caval

Una sèla de bicicleta

1. Sèti de cuèr que se plaça sus l'esquina d'un caval o d'una autra montura, e ont lo cavalièr se pòt sèire .
2. Sèti d'una bicicleta o d'una motocicleta.

Derivats

• selar
  • enselar
    • desenselar

Variantas dialectalas

• sela (lemosin), (auvernhat), (vivaroalpenc)
• sèra (gascon)

Traduccions

alemand: Sattel (de) masculin anglés: saddle (en) arapaho: hookoʼoox (arp) bashquir: эйәр (ba) boriat: эмээл (bua) (emeel) catalan: sella (ca) femenin dakòta: čháŋwakʼiŋ (dak) calmoc: эмәл (xal) (emäl)

francés: selle (fr) femenin lakòta: čháŋwakʼiŋ (lkt) mongòl: эмээл (mn) (emeel) mongòl de China: ᠮᠠᠭᠡᠯ (mvf) (emegel) naut sorab: sedło (hsb) neutre oirat: ᡄᠮᡄ᠌ᡃᠯ (xwo) (emēl) rus: седло (ru) neutre

Forma de vèrb

sèla

1. tresena persona del singular del present de l'indicatiu de selar
2. segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de selar