satir

Veire tanben : satira

Occitan

Etimologia

Del latin Satyrus, del grèc ancian σάτυρος.

Prononciacion

lengadocian, gascon /saˈtiɾ/, /saˈtiɾ/

provençau /saˈtiʀ/, /saˈtiʀ/

Sillabas

sa|tir

Nom comun

satir masculin, (femnin: satira, satiresa)

Declinason
Singular	Plural
satir	satirs
[saˈtiɾ]	[saˈtiɾs]

1. (migologia, fantastic) Mena de mièg dieu que, çò ditz la fabla, demorava pels bòsques e qu'aviá de cambas, de pés, d'aurelhas e una coa de caval amb de còps presentat amb de membres de boc.
2. (figurat) Òme lubric.

Parents

• satirèsc
• satiriasi
• satiric
  • satiricament
• satiriac
• satirisme

Sinonims

• silèn

Traduccions

alemand: Satyr (de), Wüstling (de) anglés: satyr (en) basc: catalan: sàtir (ca)

espanhòl: sátiro (es) francés: satyre (fr) italian: satiro (it) portugués: sátiro (pt)