Vejatz lo contengut

leiçon

Un article de Wikiccionari.

Occitan

Etimologia

  • Del latin lectionem, acusatiu de lectio « culhida », « causida, eleccion, tria », « lectura, çò que se legís, tèxte ».

Prononciacion

Sillabas

lei | çon (2)

Nom comun

Declinason
Singular Plural
leiçon leiçons
[lei'su] [lei'sus]

leiçon femenin

  1. (educacion) Pichona partida d’una disciplina ensenhada a un grop de personas o a una sola persona.
    • De leiçons de poesia.
  2. (educacion) Çò que lo mèstre dona a l’escolan per aprene e qu'aqueste deu repetir, mai sovent per còr.
    • Recita me la tresena leiçon !
  3. (per extension) Instruccions o conselhs donats a una persona al respècte de sa conducha dins la vida o dins quin que siá afar.
    • los eveniments li donèron una bona leiçon.
  4. (figurat) Avertiment salutari o correccion que se recep de las personas o de las causas.
    • Las leiçons de l'experiéncia.

Traduccions