tanin

Occitan

Etimologia

De tan

Prononciacion

/taˈni/, /taˈni/

França (Bearn) : escotar « tanin »

Sillabas

tan|nin

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
tanin	tanins
[taˈni]	[taˈnis]

tanin masculin

1. (quimia) Principi actiu del tan, polvera extracha de la rusca del garric o autres vegetals ; es utilizat per tanar las pèls, e que s'encontra a l’estat de traças, dins los vins roges.

Derivats

• tanic

Parents

• tan
• tanar

alemand: Tannin (de) anglés: tannin (en) basc: tanino (eu) catalan: taní (ca)

espanhòl: tanino (es) francés: italian: tanino (it) portugués: tanino (pt)

Francés

Etimologia

De tan

Prononciacion

/tanɛ̃/, /tanɛ̃/

Sillabas

tan|nin

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
tanin	tanins
[tanɛ̃]

tanin masculin

1. tanin ^(fr)