Occitan

Etimologia

De l’arabi طرحة, ṭarḥa « rebut, soustraccion, deduccion ».

Prononciacion

lengadocian, gascon /ˈtaɾo̞/

provençau /ˈtaʀə/

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
tara	taras
[ˈtaɾo̞]	[ˈtaɾo̞s]

tara femenin

Deca, manca o imperfeccion que demenís la valor d’un objècte.
Vici, manca, al sens moral.
(comerci) Pes dels barrils, caissas, aisinas, veïculs, etc., que se cal deduire per aver lo per net d’una merça.

Derivats

tarar
tarat

Sinonims

Pes de l'embalatge qu'òm destria de la mèrça

embaissa (lengadocian)
embaissas (provençau)

deca

defaut
manca

Traduccions

alemand: Defekt ^(de), Tara ^(de) (comèrci)
anglés: flaw ^(en), blemish ^(en), defect ^(en), tare ^(en) (comèrci)
basc: akatsa ^(eu), tara ^(eu) (comèrci)
catalan: tara ^(ca)

Forma de vèrb

tara

Tresena persona del singular del present de l'indicatiu de tarar
Segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de tarar

Catalan

Etimologia

De l’arabi طرحة, ṭarḥa « rebut, soustraccion, deduccion ».

Prononciacion

Espanha (Valéncia) : escotar « tara »

Prononciacion

oriental /ˈtaɾə/, /ˈtaɾə/, occidental /ˈtaɾa/, /ˈtaɾa/

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
tara	tares

tara femenin

tara ^(oc)

Forma de vèrb

tara

Tresena persona del singular del present de l'indicatiu de tarar
Segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de tarar

Espanhòl

Etimologia

De l’arabi طرحة, ṭarḥa « rebut, soustraccion, deduccion ».

Prononciacion

escotar « tara »

Prononciacion

/ˈtaɾa/, /ˈtaɾa/

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
tara	taras

tara femenin

tara ^(oc)

Forma de vèrb

tara

Tresena persona del singular del present de l'indicatiu de tarar
Segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de tarar

Francés

Prononciacion

/ta.ʁa/, /ta.ʁa/

Forma de vèrb

tara

Tresena persona del singular al passat simple de tarer.

Haussà

Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

Prononciacion

[?]

Numeral

tara

Nòu.

Italian

Etimologia

De l’arabi طرحة, ṭarḥa « rebut, soustraccion, deduccion ».

Prononciacion

/ˈtara/, /ˈtara/

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
tara	tare

tara femenin

tara ^(oc)

Forma de vèrb

tara

Tresena persona del singular del present de l'indicatiu de tarare
Segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de tarare

Portugués

Etimologia

De l’arabi طرحة, ṭarḥa « rebut, soustraccion, deduccion ».

Prononciacion

Portugal /ˈtaɾɐ/, /ˈtaɾɐ/; Brasil /ˈtaɾɐ/, /ˈtaɾɐ/, /ˈtaɾə/, /ˈtaɾə/

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
tara	taras

tara femenin

tara ^(oc)

Forma de vèrb

tara

Tresena persona del singular del present de l'indicatiu de tarar
Segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de tarar