tiranic
Occitan
Etimologia
- Del latin tyrannicus del grèc ancian τυραννίκος, turanníkos de τύραννος, túrannos (« tiran »).
Prononciacion
/tiɾaˈnik/, provençau /tiʀaˈnik/
Adjectiu
| Declinason | ||
|---|---|---|
| Singular | Plural | |
| Masculin | tiranic | tiranics |
| [tiɾaˈnik] | [tiɾaˈniks] | |
| Femenin | tiranica | tiranicas |
| [tiɾaˈniko̞] | [tiɾaˈniko̞s] | |
tiranic
- Que ten de la tirania, qu'es injust, violent, contra lo drech e la rason.
- (figurat) Qu'exercís una accion, un poder irresistible.
Variantas dialectalas
- tirannic (lengadocian)