tiran

Un article de Wikiccionari.
Salta a la navegació Salta a la cerca

Occitan Flag of Occitania (with star).svg

Etimologia

Del latin tyrannus « tiran, despòta », del grèc ancian τύραννος (« mèstre »).

Prononciacion

[tiˈɾan], provençau [tiˈʀãⁿ] França (Bearn) : escotar « tiran »

Open book 01.svgNom comun

Declinason
Singular Plural
tiran tirans
[tiˈɾan] [tiˈɾans]

tiran masculin (equivalent femenin: tirana)

  1. (istoric) Rei absolut, monarca, despòta qu'usurpa la poténcia sobeirana.
  2. Aquel qu'exercís la poténcia sobeirana arbitràirament e sens contraròtle.
  3. Aquel que govèrna d'un biais injust e sens pas cap de respècte per las leis e la libertats umanas.
  4. (figurat) Persona qu'abusa de son autoritat.
  5. (figurat) Mèstre sobeiran simbolic

Sinonims

Parents

Reviradas

Open book 01.svgForma de vèrb

tiran

  1. Tresena persona del plural del present de l'indicatiu de tirar