vertudós

Occitan

Etimologia

De vertut

Prononciacion

lengadocian, gascon /beɾtyˈðus/, /beɾtyˈðus/

provençau /veʀtyˈdus/, /veʀtyˈdus/

Sillabas

ver|tu|dós

Adjectiu

Declinason
	Singular	Plural
Masculin	vertudós	vestudoses
	[beɾtyˈðus]	[beɾtyˈzes]
Femenin	vertudosa	vertudosas
	[beɾtyˈðuzo̞]	[beɾtyˈðuzo̞s]

vertudós

1. Qu'a de vertut.
2. (religion) Que comet pas de pecats.
3. (per extension) Qu'es cast, pudic.
4. Qu'es inspirat per la vertut.

Variantas dialectalas

• vertuós

Derivats

• vertudosament

Traduccions

alemand: tugendhaft (de), sittsam (de) anglés: virtuous (en) basc: catalan: virtuós (ca)

espanhòl: virtuoso (es) francés: vertueux (fr) italian: virtuoso (it) portugués: virtuoso (pt)