Occitan

Del latin viaticum « provisions de viatge ».

lengadocian, gascon /bjaˈtik/

provençau /vjaˈtik/

via|tic

Nom comun

viatic masculin

Declinason
Dialècte : lengadocian, gascon
Singular	Plural
viatic	viatics
[bjaˈtik]	[bjaˈtiks]

Provision d’argent o de viandas qu’òm dona a qualqu’un per un viatge.
(drech roman) Pension o peculi concedit a un filh per sa familha.
(drech, per extension) Subvencion bailada als militars o foncionaris quand viatjan per de motius oficials.
(per extension) Mejan de subsisténcia.
(figurat) Mots prononciats per èsser portats en viatge.
(religion) Sagrament catolic de l’Eucaristia administrat als malauts en perilh de mòrt.