acolit

Occitan

Etimologia

Del latin acolythus, varianta de acoluthus, de grèc ancian ἀκόλουθος, akólouthos « seguent, servicial ».

Prononciacion

/akuˈlit/, /akuˈlit/ França (Bearn) : escotar « acolit »

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
acolit	acolits
[akuˈlit]	[akuˈlits]

acolit masculin, (equivalent femenin:acolita)

1. Clergue promogut a l’un dela quatre òrdres minors e que l’ofici es de servir a l’altar lo prèire, lo diacre e lo sosdiacre pendent las celebracions liturgicas.
2. (per extencion) Persona qu'es al servici de qualqu'un d'autre, o son companh.

Sinonims

dins lo sens de companh

• compaire
• partenari
• associat
• camarada
• complici
• collèga

Traduccions

alemand: Akoluth (de) ; Meßdiener (de) ; Akolyth (de) ; Meßgehilfe (de) anglés: acolyte (en) basc: catalan: acólito (ca)

espanhòl: acòlit (es) francés: acolyte (fr) italian: accolito (it) portugués: acólito (pt)