acordeon
Occitan
Etimologia
- De l’alemand Akkordeon, creat en 1829 per Cyrill Demian, inventor de l'instrument a Viena.
Prononciacion
- lengadocian, gascon /akuɾˈðeu/
- provençau /akuʀˈdeu/
- escotar « acordeon »
Sillabas
a|cor|de|on
Nom comun
| Declinason | |
|---|---|
| Dialècte : lengadocian, gascon | |
| Singular | Plural |
| acordeon | acordeons |
| [akuɾˈðeu] | [akuɾˈðeus] |
acordeon masculin
- (musica) Instrument de vent, compausat d’un bufet permetent lo desplaçament de l’aire e de tòcas permetent de cambiaments de tonalitat, lo son es produch per un sistèma d’enches liures. Es dotat de dos clavièrs : un pel cant a man drecha, l’autre per l’acompanhament a man esquèrra.