agre
Occitan
Etimologia
- (adj e nom1) Del latin ācer, de la meteissa raiç que acerbus « amarg », acētum « vinagre » e acĭdus « acid ».
- (nom2) Del latin ager, agri «camp, territòri»
Prononciacion
/ˈaɣɾe/, provençau /ˈagʀe/ França (Bearn) : escotar « agre »
Sillabas
a | gre
Adjectiu
| Declinason | ||
|---|---|---|
| Singular | Plural | |
| Masculin | agre | agres |
| [ˈaɣɾe] | [ˈaɣɾes] | |
| Femenin | agra | agras |
| [ˈaɣɾo] | [ˈaɣɾos] | |
agre masculin
- Qu'a una aciditat desagradiva.
Derivats
Traduccions
| aciditat desagradiva | |
|---|---|
| |
Nom comun 1
| Declinason | |
|---|---|
| Singular | Plural |
| agre | agres |
| [ˈaɣɾe] | [ˈaɣɾes] |
agre masculin
- Estat de çò qu'es agre, agror.
Traduccions
| Estat çò agre | |
|---|---|
| |
Nom comun 2
agre masculin
| Declinason | |
|---|---|
| Singular | Plural |
| agre | agres |
| [ˈaɣɾe] | [ˈaɣɾes] |
- Campèstre, país.
- L'anar del país, disposicion naturala.
- Orgulh, còta de fusta o de pèira que servís de pièja a un alús utilizat per la pesada.
- (per extension) Lo dich alús, barra rigida que se fixa a un agre utilizada per far mai aisit un movement per desplassar, sosténer o levar d’autres còrses.
Derivats
Sinonims
punt de pièja
Traduccions
| punt de pièja | |
|---|---|
| |
Catalan
Etimologia
Del latin ācer.
Prononciacion
- /ˈaɣɾə/ (oriental), /ˈaɣɾe/(occidental)
- Espanha (Barcelona) : escotar « agre »
Adjectiu
| Declinason | ||
|---|---|---|
| Singular | Plural | |
| Masculin | agre | agres |
| [ˈaɣɾə] | [ˈaɣɾəs] | |
| Femenin | agra | agres |
| [ˈaɣɾə] | [ˈaɣɾəs] | |
agre masculin
- Agre.