benjamin

Occitan

Etimologia

De Benjamin, per allusion biblica a la predileccion de Jacòb per son filh mai jove.

Prononciacion

lengadocian /bend͡ʒaˈmi/, /bend͡ʒaˈmi/

gascon /benʒaˈmi/, /benʒaˈmi/

provençau /bẽⁿd͡ʒaˈmĩⁿ/, /bẽⁿd͡ʒaˈmĩⁿ/

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
benjamin	benjamins
[bend͡ʒaˈmi]	[bend͡ʒaˈmis]

benjamin masculin, (femenin : benjamina)

1. (Familha) Lo darrièr dels enfants d’entre los fraires e sòrres.
2. (per extension) La mai jove d’entre un grop.
3. (Espòrt) Esportiu jove al començament de l’adolescéncia.

Sinonims

• cabdèt / capdèt / capdèth
• darrièr / darrèr / darrier

popular

• cachaniu (lengadocian)
• caganís (provençau), (lengadocian)
• caganiu (lengadocian)
• coarro (gascon)
• escarranid (gascon)
• minhòt (lengadocian)

Antonims

• ainat

Traduccions

alemand: Nesthäkchen (de) anglés: cadet (en) basc: catalan: benjamí (ca)

espanhòl: benjamín (es) francés: benjamin (fr) italian: ultimogenito (it) portugués: caçula (pt), benjamim (pt)

Adjectiu

Declinason
	Singular	Plural
Masculin	benjamin	benjamins
	[bend͡ʒaˈmi]	[bend͡ʒaˈmis]
Femenin	benjamina	benjaminas
	[bend͡ʒaˈmino̞]	[bend͡ʒaˈmino̞s]

benjamin

1. (Familha) Qu'es lo darrièr dels enfants d’entre los fraires e sòrres.
2. Mai pichon.

Francés

Etimologia

De Benjamin, per allusion biblica a la predileccion de Jacòb per son filh mai jove.

Prononciacion

/bɛ̃ʒamɛ̃/, /bɛ̃ʒamɛ̃/

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
benjamin	benjamins
[bɛ̃ʒamɛ̃]

benjamin masculin, (femenin : benjamine)

1. benjamin ^(oc)