bolhir

Occitan

Etimologia

Del latin bullire.

Prononciacion

/bu'ʎi/, /bu'ʎi/

Vèrb

bolhir (lengadocian) (provençau) (vivaroaupenc)

1. Èsser dins l’estat d'ebullicion.
2. (cosina) Far coire dins l’aiga o un liquid que pren lo bolh.
3. (enologia) Fermentar, en parlant del rasim dins la cuba après la vendémia.
4. Portar a ebullicion.

Variantas dialectalas

• bolir (lengadocian)
• bólher (lengadocian)
• bulir (lemosin)
• borir (gascon)
• búlher (gascon)

Derivats

• esperbolhir
• bolhent
• bolhida
• bolhit
• prebolhir
• rebolhir

Traduccions

alemand: brausen (de) anglés: boil (en) catalan: bullir (ca) basc: zoragarri (eu)

espanhòl: hervir (es) bullir (es) francés: bouillir (fr) italian: bollire (it) portugués: ferver (pt) bulir (pt)

Conjugason

Lengadocian

Infinitiu	bolhir
Gerondiu	bolhissent
Participi passat
	singular			plural
masculin	bolhit			bolhits
femenin	bolhida			bolhidas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	bolhissi	bolhisses	bolhís	bolhissèm	bolhissètz	bolhisson
Imperfach	bolhissiái	bolhissiás	bolhissiá	bolhissiam	bolhissiatz	bolhissián
Preterit	bolhiguèri	bolhiguères	bolhiguèt	bolhiguèrem	bolhiguèretz	bolhiguèron
Futur	bolhirai	bolhiràs	bolhirà	bolhirem	bolhiretz	bolhiràn
Condicional	bolhiriái	bolhiriás	bolhiriá	bolhiriam	bolhiriatz	bolhirián
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	bolhisca	bolhiscas	bolhisca	bolhiscam	bolhiscatz	bolhiscan
Imperfach	bolhiguèsse	bolhiguèsses	bolhiguèsse	bolhiguèssem	bolhiguèssetz	bolhiguèsson
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Afirmatiu	—	bolhís !	—	bolhiscam !	bolhissetz !	—
Negatiu	—	bolhiscas pas !	—	bolhiscam pas !	bolhiscatz pas !	—