degalhar

Occitan

Etimologia

De degalh.

Prononciacion

/deɣaˈʎa/, /deɣaˈʎa/

França (Bearn) - Lengadocian : escotar « degalhar » França (Bearn) : escotar « degalhar »

Sillabas

de | ga | lhar (3)

Vèrb

degalhar

1. Far perir, far de prejudici important.
2. Pervertir.
3. Despensar son argent.

Sinonims

• afrabar (1)
• gastar (1), (2)
• despensar (3)

Parents

• degalh
• degalhaire
• degalhièr
• degalhadís

Traduccions

anglés: to waste (en) catalan: malmetre (ca), fer malbé (ca), deteriorar (ca), balafiar (ca), pervertir (ca) francés: gâcher (fr) (1), dégrader (fr) (1), ravager (fr) (1), corrompre (fr) (2), gaspiller (fr) (3)

italian: sprecare (it), rovinare (it) sicilian: sfracari (scn), arruinari (scn)

Conjugason

Lengadocian

Infinitiu	degalhar
Gerondiu	degalhant
Participi passat
	singular			plural
masculin	degalhat			degalhats
femenin	degalhada			degalhadas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	degalhi degalhe	degalhas	degalha	degalham	degalhatz	degalhan
Imperfach	degalhavi	degalhavas	degalhava	degalhàvem	degalhàvetz	degalhavan
Preterit	degalhèri	degalhères	degalhèt	degalhèrem	degalhèretz	degalhèron
Futur	degalharai	degalharàs	degalharà	degalharem	degalharetz	degalharàn
Condicional	degalhariái	degalhariás	degalhariá	degalhariam	degalhariatz	degalharián
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	degalhe	degalhes	degalhe	degalhem	degalhetz	degalhen
Imperfach	degalhèssi	degalhèsses	degalhès degalhèsse	degalhèssem	degalhèssetz	degalhèsson
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Afirmatiu	—	degalha !	—	degalhem !	degalhatz !	—
Negatiu	—	degalhes pas !	—	degalhem pas !	degalhetz pas !	—
Nòtas