discípol
Aparéncia
Occitan
Etimologia
- Del latin discipulus
Prononciacion
/diˈsipul/
Sillabas
dis|cí|pol
Nom comun
| Declinason | |
|---|---|
| Singular | Plural |
| discípol | discípols |
| [diˈsipul] | [diˈsipuls] |
discípol (lengadocian) (gascon) , masculin o femenin
- Persona qu'apren d’un mèstre una sciéncia o un art liberal.
- Persona que seguís la doctrina de qualqu'un mai, que se liga a sos principis, a sos sentiments, subretot quand s’agís de las doctrinas politicas, religiosa o filosoficas.
Sinonims
- disciple (gascon, provençau)