dona

Veire tanben : dòna

Occitan

Etimologia

Del latin « present, ofèrta »

Prononciacion

lengadocian, gascon /ˈduno̞/, /ˈduno̞/

provençau /ˈdũnə/, /ˈdũnə/

Sillabas

do|na

Nom comun

dona femenin

Declinason
Dialècte : lengadocian, gascon
Singular	Plural
dona	donas
[ˈduno̞]	[ˈduno̞s]

1. Accion d’ofrir a qualqu’un quicòm, de li abandonar la proprietat o present qu’òm li fa d'aquel biais.
2. La causa donada.
3. (figurat) Bens, qualitats fisicas o moralas, avantatges qu’òm recep a l'espelida.
4. (en particular) Disposicion naturala.

Variantas dialectalas

• don

Parents

• donar
• donacion
• donador / donador
• donaire

Derivats

• contra-dona

Sinonims

Accion donada, causa donada. balhada dat donacion favor ofèrta present

Disposicion naturala aptitud biais engenh talent vertut

Accion d'ofrir o acte de donar
alemand: Gabe (de), figurat Begabung (de), Talent (de) anglés: gift (en), present (en), figurat aptitude (en), talent (en) basc: catalan: do (ca)	espanhòl: donación (es) (acte), don (es) (causa donada) francés: don (fr) italian: dono (it) portugués: dom (pt)

Disposicion naturala
alemand: Begabung (de), Talent (de) anglés: aptitude (en), talent (en) basc: catalan: do (ca)	espanhòl: don (es) francés: don (fr) italian: dono (it) portugués: dom (pt)

Forma de vèrb

dona

1. Tresena persona del singular del present de l'indicatiu de donar
2. Segonda persona del singular de l'imparatiu afirmatiu de donar

Catalan

Etimologia

Del latin domina (del sègle XII, que probablament a suplantat fembra per influéncia dels trobadors).

Prononciacion

• ['dɔnə] (oriental)
• ['dɔna] (occidental)
• valencian: ['dɔnɛ] (Oliva, Alcoi, Sueca, Cullera), ['dɔnɔ] (El Comtat, La Vall d'Albaida, La Costera, La Safor, La Ribera Baixa, part de la Ribera Alta)

Espanha (Vila-real) : escotar « dona »

Nom comun

dona femenin, pl. dones

Traduccions

femna

Derivats

• donassa
• doneta
• donota