eruptiu

Occitan

Etimologia

Del latin eruptus, participi de erumpĕre «far sortir violentament, se ronçar»

Prononciacion

lengadocian /erytˈtiw/, /erytˈtiw/

lengadocian, gascon /erypˈtiw/, /erypˈtiw/

provençau /eʀypˈtiw/, /eʀypˈtiw/

Sillabas

e|rup|tiu

Adjectiu

Declinason
Dialècte : lengadocian, gascon
	Singular	Plural
Masculin	eruptiu	eruptius
	[erypˈtiw]	[erypˈtiws]
Femenin	eruptiva	eruptivas
	[erypˈtiβo̞]	[erypˈtiβo̞s]

eruptiu

1. (medecina) Que s'acompanha d’erupcion, coma lo sarrampiu, la variòla, l'escarlatina, etc.
2. (geologia) Al respècte de las erupcions volcanicas o que'n resulta.
   1. (geologia, especialament) Se ditz de las ròcas ignèas que son sortidas fòra de la rusca terrèstre per las erupcions volcanicas e que, en seguida, se calhèron.

Parents

• erupcion

Sinonims

geologia

• efusiu

Traduccions

alemand : Ausschlag (de), verursachend (de), eruptiv (de) (geologia) anglés : eruptive (en) basc : catalan : eruptiu (ca)

espanhòl : eruptivo (es) francés : eruptif (fr) italian : eruptivo (it) portugués : eruptivo (pt)

Catalan

Etimologia

Del latin eruptus, participi de erumpĕre «far sortir violentament, se ronçar»

Prononciacion

/əɾupˈtiw/, /əɾupˈtiw/

Sillabas

e|rup|tiu

Adjectiu

Declinason
	Singular	Plural
Masculin	eruptiu	eruptius
Femenin	eruptiva	eruptives

eruptiu

1. eruptiu ^(pc)