impostritz

Occitan

Etimologia

Del latin impostor.

Prononciacion

lengadocian, gascon /impusˈtɾit͡s/, /impusˈtɾit͡s/

provençau /ĩⁿpusˈtʀit͡s/, /ĩⁿpusˈtʀit͡s/

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian, gascon
Singular	Plural
impostritz	impostrises
[impusˈtɾit͡s]	[impusˈtɾizes]

impostritz femenin, (masculin: impostor)

1. Aquela qu'inventa, que decòra una doctrina falsa per seduire, per far sècta.
2. Aquela qu'òbra per enganar, per de mòstras falsas de pietat, de saviesa, de probitat o per se far passar per quicòm mai qu'es.
3. Persona que fa falsas imputacions.

Variantas dialectalas

• impostora

Sinonims

• usurpatritz (1, 2)
• ipocrita (1, 2)
• enganaira (1, 2)
• calomniatritz (3)

Traduccions

Aquela qu'òbra per enganar, ...
alemand: Betrügerin (de) anglés: impostor (en), imposter (en) basc: catalan: impostora (ca)	espanhòl: impostora (es) francés: imposteur (fr), impostrice (fr) italian: impostora (it) portugués: impostora (pt)

Forma d'adjectiu

impostritz

1. femenin de impostor.