malur

Occitan

Etimologia

De l'ancian francés aür, del latin augurium « presagi » amb lo prefixe mal

Prononciacion

/maˈlyɾ/, /maˈlyɾ/

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
malur	malurs
[maˈlyɾ]	[maˈlyɾs]

malur masculin

1. Mala fortuna ; mala destinada.
2. Accident deplorable ; desastre.
3. (figurat) Çò qu'es desplasent dins una causa.

Variantas dialectalas

• malaür

Derivats

• malurant
• malurós
• malurosament

Sinonims

• malaürança
• malastre / malastrada
• desfortuna
• infortuna

Antonims

• bonur

Traduccions

alemand: Ungemach (de) anglés: adversity (en), unhappiness (en), misfortune (en) basc: zoritxar (eu), zorigaitz (eu), dohakabetasun (eu) catalan: desgràcia (ca), dissort (ca), infelicitat (ca)

espanhòl: desgracia (es), infortunio (es) francés: malheur (fr) italian: disastro (it), infelicità (it) portugués: infortúnio (pt), desgraça (pt)