obstruccion

Occitan

Etimologia

Del latin obstructio

Prononciacion

/ut͡stɾy't͡sju/, /ut͡stɾy't͡sju/, /ubstɾy'ksju/, /ubstɾy'ksju/, provençau /utbstʀy't͡sjũⁿ/, /utbstʀy't͡sjũⁿ/ França (Bearn) : escotar « obstruccion »

Sillabas

obs|truc|cion

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
obstruccion	obstruccions
[ut͡stɾy't͡sju]	[ut͡stɾy't͡sjus]

obstruccion femenin

1. Tota mena d’engorgament dins uns dels conduchs, canals, vias de comunicacion.
2. (medecina) Engorgament o embarràs que se forma dins dels conduchs de l’organisme.
3. (figurat) Manòbra que l'objectiu es de retardar, s'empachar un debat, lo vòte d'una mesura, etc.

Parents

• obstruir / obstruïr

Derivats

• obstruccion parlamentària
• obstruccionisme
• obstruccionista

Traduccions

alemand: Obstruktion (de) anglés: obstruction (en) catalan: obstrucció (ca) espanhòl: obstrucción (es)

francés: obstruction (fr) italian: ostruzione (it) basc: butxadura (eu) portugués: obstrução (pt)