pontife
Aparéncia
Occitan
Etimologia
- Del latin pontifex « guida esperital ».
Prononciacion
- lengadocian, gascon /ponˈtife/
- provençau /põⁿˈtife/
Sillabas
pon|ti|fe
Nom comun
| Declinason | |
|---|---|
| Singular | Plural |
| pontife | pontifes |
| [ponˈtife] | [ponˈtifes] |
pontife masculin
- Persona revestida d’un ministèri sacrat ; ministre d’una religion.
- (figurat, ironic) Persona qu'a de faiçons, un ton solemne e emfatic.
Derivats
Locucions derivadas
Traduccions
Francés
Etimologia
- Del latin pontifex « guida esperital ».
Prononciacion
- /pɔ̃tif/
Sillabas
pon|tife
Nom comun
| Declinason | |
|---|---|
| Singular | Plural |
| pontife | pontifes |
| [pɔ̃tif] | |
pontife masculin