pretension

Occitan

Etimologia

Del latin praetentus « plaçat en avant » participi passat de praetendere.

Prononciacion

/pɾetenˈsju/, /pɾetenˈsju/, provençau /pʀetẽⁿˈsju/, /pʀetẽⁿˈsju/

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
pretension	pretensions
[pɾetenˈsju]	[pɾetenˈsjus]

pretension femenin

1. Drech qu'òm ten, que crei tener, de pretendre, d’aspirar a quicòm ; esperança ; dessenh ; vejaire.
2. (al plural) Exigéncias.
3. Vejaire de la ment, del talent, de las escasenças; afectacion, recerca.
   • Es un òme sens pretensions.

Parents

• pretendre
• pretensiós

Sinonims

• aspiracion
• ambicion
• fatuitat
• orgulh
• vanitat

Traduccions

alemand: Eigenheit (de) anglés: pretension (en), pretention (en)pretence (en) (2) (RU), pretense (en) (2) (EUA) basc: itxurak (eu) catalan: pretensió (ca)

espanhòl: pretensión (es) francés: prétention (fr) italian: pretenzione (it) portugués: pretensão (pt)

Anglés

Etimologia

Del latin praetentus « plaçat en avant » participi passat de praetendere.

Prononciacion

[?]

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
pretension	pretensions

pretension

1. pretension ^(oc)

Vèrb

pretension

1. Aplicar un tension sus un objècte abans un autre eveniment o procediment.
2. (construction) Aplicar de preconstrenchas