raspar

Occitan

Etimologia

Del latin medieval raspāre « raspar, rastelar », manlevat al francic *hraspōn.

Prononciacion

/rasˈpa/, /rasˈpa/

França (Bearn) : escotar « raspar »

Sillabas

ras | par (2)

Vèrb

raspar

1. Gratar amb una raspa.
   • Raspar de pastenagas
2. Netejar, gratar lo brutitge.
3. Trimar, trabalhar dur.
4. Se tirar de davant, gratar camin.
5. Irritar la garganta, la boca.
6. Tabustar, tabassar qualqu'un.
7. Véncer qualqu'un.

Derivats

raspa raspada raspura raspadura raspassal raspassejar

raspec raspet raspeta raspós raspinós

Traduccions

alemand: raspeln (de) anglés: rasp (en) catalan: raspar (ca)

espanhòl: raspar (es), escofinar (es) francés: râper (fr)

Conjugason

Lengadocian

Infinitiu	raspar
Gerondiu	raspant
Participi passat
	singular			plural
masculin	raspat			raspats
femenin	raspada			raspadas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	raspi raspe	raspas	raspa	raspam	raspatz	raspan
Imperfach	raspavi	raspavas	raspava	raspàvem	raspàvetz	raspavan
Preterit	raspèri	raspères	raspèt	raspèrem	raspèretz	raspèron
Futur	rasparai	rasparàs	rasparà	rasparem	rasparetz	rasparàn
Condicional	raspariái	raspariás	raspariá	raspariam	raspariatz	rasparián
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	raspe	raspes	raspe	raspem	raspetz	raspen
Imperfach	raspèssi	raspèsses	raspès raspèsse	raspèssem	raspèssetz	raspèsson
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Afirmatiu	—	raspa !	—	raspem !	raspatz !	—
Negatiu	—	raspes pas !	—	raspem pas !	raspetz pas !	—
Nòtas