recruta

Occitan

Etimologia

Del latin rĕcresco

Prononciacion

lengadocian, gascon /reˈkɾyto̞/, /reˈkɾyto̞/, provençau /ʀeˈkʀytə/, /ʀeˈkʀytə/

Sillabas

re|cru|ta

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian, gascon
Singular	Plural
recruta	recrutas
[reˈkɾyto̞]	[reˈkɾyto̞s]

recruta masculin o femenin

1. Levada de soldat remplaçant aqueles que mancan.
2. (militar) Persona recrutada pel servici militar, segon la lei de la conscripcion.
3. Membre novèl d'una societat, d'un còrs sabent o politic, etc.
4. (esportius) Persona jogan sa primièra anada d'activitat o novèla dins un espòrt o dins una equipa.

Forma de vèrb

recruta

1. Tresena persona del singular del present se l'indicatiu de recrutar
2. Segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de recrutar

Traduccions

alemand: Rekrut (de) anglés: recruit (en) basc: catalan: recluta (ca)

espanhòl: quinto (es), recluta (es) francés: recrue (fr) italian: recluta (it) portugués: recruta (pt)

Francés

Prononciacion

Portugal /ʁəkʁyta/, /ʁəkʁyta/

Sillabas

re|cru|ta

Forma de vèrb

recruta

1. Tresena persona del singular del passat simple de recruter

Portugués

Etimologia

Del latin rĕcresco

Prononciacion

Portugal /ʀɨˈkɾutɐ/, /ʀɨˈkɾutɐ/, Brasil /ɦeˈkɾutɐ/, /ɦeˈkɾutɐ/, /xeˈkɾutə/, /xeˈkɾutə/

Sillabas

re|cru|ta

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
recruta	recrutas

recruta masculin o femenin

1. recruta ^(oc)

Forma de vèrb

recruta

1. Tresena persona del singular del present se l'indicatiu de recrutar
2. Segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de recrutar