regnar

Occitan

Etimologia

Del latin regnare « èsser rei », « exercir lo poder absolut », de regnum (reialme)

Prononciacion

lengadocian, gascon /renˈna/, /renˈna/

provençau /ʀenˈna/, /ʀenˈna/

França (Bearn) : escotar « regnar »

Sillabas

reg|nar

Vèrb

regnar

1. Exercir lo poder sobeiran dins un Estat monarquic ; se dich dels princes sobeirans, quitament se son pas titulats de rei.
2. (figurat) Dominar, téner l’autoritat, l’influéncia.
3. (figurat) Aver d’autoritat, d’influéncia; èsser al vam, en crèdit.
4. Predominar; se far remarcar; existir; durar mai o mens longtemps.

Variantas dialectalas

• règnar / renhar (lengadocian)
• reinar (provençau)

Parents

• regnant
• regnatge / regne

Sinonims

• senhorejar

Traduccions

alemand: herrschen (de) anglés: reign (en), rule (en) basc: zuzendu (eu) catalan: regnar (ca)

espanhòl: reinar (es) francés: régner (fr) italian: regnare (it) portugués: reinar (pt)

Lengadocian

Infinitiu	regnar
Gerondiu	regnant
Participi passat
	singular			plural
masculin	regnat			regnats
femenin	regnada			regnadas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	règni règne	règnas	règna	regnam	regnatz	règnan
Imperfach	regnavi	regnavas	regnava	regnàvem	regnàvetz	regnavan
Preterit	regnèri	regnères	regnèt	regnèrem	regnèretz	regnèron
Futur	regnarai	regnaràs	regnarà	regnarem	regnaretz	regnaràn
Condicional	regnariái	regnariás	regnariá	regnariam	regnariatz	regnarián
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	règne	règnes	règne	regnem	regnetz	règnen
Imperfach	regnèssi	regnèsses	regnès regnèsse	regnèssem	regnèssetz	regnèsson
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Afirmatiu	—	règna !	—	regnem !	regnatz !	—
Negatiu	—	règnes pas !	—	regnem pas !	regnetz pas !	—
Nòtas

Lengadocian

Infinitiu	regnar
Gerondiu	regnant
Participi passat
	singular			plural
masculin	regnat			regnats
femenin	regnada			regnadas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	regni regne	regnas	regna	regnam	regnatz	regnan
Imperfach	regnavi	regnavas	regnava	regnàvem	regnàvetz	regnavan
Preterit	regnèri	regnères	regnèt	regnèrem	regnèretz	regnèron
Futur	regnarai	regnaràs	regnarà	regnarem	regnaretz	regnaràn
Condicional	regnariái	regnariás	regnariá	regnariam	regnariatz	regnarián
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	regne	regnes	regne	regnem	regnetz	regnen
Imperfach	regnèssi	regnèsses	regnès regnèsse	regnèssem	regnèssetz	regnèsson
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Afirmatiu	—	regna !	—	regnem !	regnatz !	—
Negatiu	—	regnes pas !	—	regnem pas !	regnetz pas !	—
Nòtas

Gascon

Infinitiu	regnar
Gerondiu	regnant
Participi passat
	singular			plural
masculin	regnat			regnats
femenin	regnada			regnadas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	jo	tu	eth era	nosautes nosautas	vosautes vosautas	eths eras
Present	regni	regnas	regna	regnam	regnatz	regnan
Imperfach	regnavi	regnavas	regnava	regnàvam	regnàvatz	regnavan
Preterit	regnèi	regnès	regnè	regnèm	regnètz	regnèn
Futur	regnarèi	regnaràs	regnarà	regnaram	regnaratz	regnaràn
Condicional	regnarí	regnarés	regnaré	regnarem	regnaretz	regnarén
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	jo	tu	eth era	nosautes nosautas	vosautes vosautas	eths eras
Present	regni	regnes	regne	regnem	regnetz	regnen
Imperfach	regnèssi	regnèsses	regnèsse	regnèssem	regnèssetz	regnèssen
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	jo	tu	eth era	nosautes nosautas	vosautes vosautas	eths eras
Afirmatiu	—	regna !	—	regnem !	regnatz !	—
Negatiu	—	ne regnes pas !	—	ne regnem pas !	ne regnetz pas !	—

Lemosin

Infinitiu	regnar
Gerondiu	regnant
Participi passat
	singular			plural
masculin	regnat			regnats
femenin	regnada			regnadas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	iu	tu	eu ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	ilhs elas
Present	regne	regnas	regna	regnam	regnatz	regnan regnen
Imperfach	regnava	regnavas regnaves	regnava	regnavam regnavem	regnavatz regnavetz	regnavan regnaven
Preterit	regnei	regneras regneres	regnet	regneram regnerem	regneratz regneretz	regneren
Futur	regnarai	regnaras	regnará	regnarem	regnaretz	regnaran
Condicional	regnariá	regnarias	regnariá	regnariam	regnariatz	regnarian
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	iu	tu	eu ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	ilhs elas
Present	regne	regnes	regne	regnem	regnetz	regnen
Imperfach	regnessa	regnessas	regnessa	regnessam regnessem	regnessatz	regnessan regnessen
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	iu	tu	eu ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	ilhs elas
Afirmatiu	—	regna !	—	regnam !	regnatz !	—
Negatiu	—	regnas pas !	—	regnam pas !	regnatz pas !	—
Nòtas

Catalan

Etimologia

Del latin regnare « èsser rei », « exercir lo poder absolut », de regnum (reialme)

Prononciacion

Espanha (Barcelona) : escotar « regnar »

Prononciacion

Oriental: /rəŋˈna/, /rəŋˈna/

Occidental: nord-occidental /reŋˈna/, /reŋˈna/, valencian /reŋˈnaɾ/, /reŋˈnaɾ/

Sillabas

reg|nar

Vèrb

regnar

1. regnar ^(oc)