sabraire
Occitan
Etimologia
De sabrar.
Prononciacion
- lengadocian, gascon /saˈβɾajɾe/
- provençau /saˈbʀajʀe/
Nom comun
| Declinason | |
|---|---|
| Dialècte : lengadocian, gascon | |
| Singular | Plural |
| sabraire | sabraires |
| [saˈβɾajɾe] | [saˈβɾajɾes] |
sabraire masculin, (femenin: sabraira)
- Aquel que sabra, que tira de sabradas.
- (pejoratiu) Soldat que possedís mai de coratge o de brutalitat que de finesa.
- Escrimaire de sabre.
- Aquel que sabra, que critica regde.
Parents
Traduccions
| Aquel que tira al sabre | |
|---|---|
|
| |
| escrimaire al sabre | |
|---|---|
|
| |